Neuer Gemeindebrief mit Grußwort von Pastorin Annette Sandig

veröffentlicht am 2. Juni 2018

Der neue Gemeindebrief UNS KIRCH für die Monate Juni, Juli und August 2018 ist erschienen und wird verteilt. Weitere Exemplare liegen in der Kirche aus und sind im Gemeindebüro erhältlich.

Nachstehend das darin enthaltene Grußwort von Pastorin Anntette Sandig:

 

Nadinken in de Sommertied

Wenn dat bi lütten mihr un mihr Sommer ward, kiek ik all miene Termine an un komm ik in´t Grübeln: woto schall dat oder dat goot ween. Woto is mien Leeven eegentlich dor? Jo, wat hett dat op sik mit mien Leben? Is dat allens blots een dusselige Plackeree oder is dat Sünn un Freid un ik schall as een  Grashopper vun een lütt Freid to de annere jumpen. All den leegen Kram dortwischen schall ik gornich so neeg an mi rankummen laaten. Denn besinn ik mi op een Geschicht:

Dat wür freuh in de Summertied. Mehrn in de Mittagstied. In´n Hold wür´t muusenstill. Keeneen vun de Deerten röögt sik. All de Vagels steeken ehr lütte Köpp ünner de Flünken. Tied för een Middagsslaap.

Dor mit eens kiek de Bookfink wiessnutig in de Gegend rüm un jiep: „Wat is dat – dat Leeven?“ All de Deerten kriegen dat öbern Kopp bi düsse swoore Fraag. In´n Hold geev dat nu een Dikussion öber de Fraag `Wat is dat – dat Leeven?´.

Een Ros wull grad opbleuhn un ut ehr Knuppen käm een wunnerscheun Blatt nah dat annere herut. De Roos meen: „Dat Leeven is wunnerbor. Jedeen Dag warrt dat scheuner, so as ik sülbens. Ji köönt dat rücken an mi.“

Nich so deep in sien´n Nahdinken wür de Botterlecker. He harr fixen Spooss doran vun Bloom to Bloom to sweeven un een Sluck Nektar to snabbeln. He sung: „Dat Leeven is Licht un Freid un Sünnenschien. Mi geiht dat jümmer goot.“

Ünnen op de Eer sleep sik de bruunswatte Waldmier. Se dreeg een Stück Hold, teinmol grööter un breeder as se sülbens. Se süüfz: „Dat Leeven is nix anners as een hart Stück Arbeit un een groote Plaag.“ Binah haar dat in´n Hald Striet geeven, dor füng dat sacht to regen an. Mehrnmang den Regen klung dat: „ Leven, dat sünt Träänendruppens, een nah den annern: Träänendroopens.“

De Adler as een Köönig baaben an´n Heeven juchei: „Dat Leeven geiht nah baaben, jümmer nah baaben!“

De Dag güng rüm öber all düt Nahdinken un Seneern. De düster Nacht käm. Een Minsch käm vun een Fier. He güng ganz alleen öber de Straten un wull nah Huus. He brummel vör sik hin: „Dat Leeven is een Hin un Her. Dor büst du eenen Oogenblick tofreden un glücklich un glieks achternah büst du truurig un nix geiht mihr.“ Nah een lange Nacht käm dat Morgenrot un öber all de grooten un duustern Gedanken in de Welt seggt dat: „So as ik, dat Morgenrot, de Anfang vun een neegen Dag bün, so is dat Leeven de Anfang vun de tokaamen Tieden, vun de ewig Tieden.“

Ik wünsch ju all goode Summerdaag mit heel goode Opgaven

Annette Sandig